ተደጋግሞ በደርጉ አካባቢና በመሪዎች ነን ባዮች፤ በግልና በስውር ለሚያገኟቸው የማህበርና የድርጅት መሪዎች የሚነገር ነገር አለ። ይኽውም ‘ኢትዮጵያ ትቅደም’ የሚለው ዓላማ በምንም አይነት የውጭ ሀገር ርዕዮተዓለም መሰየሚያ ቃል የማይፈታ መሆኑን፤ ካፒታሊዝም፣ ሶሻሊዝም፣ ወይም ሌላ ‘ኢዝም’ ን የማይከተል፣ በኢትዮጵያውያን /ጥቂቶቹ የደርጉ አባሎች/ ለኢትዮጵያ በታላቅ ጀግንነት እና በረቂቅ ብልሃት የተነደፈ ዓላማ መሆኑን ነው። ‘መሠረታዊ ለውጥን’ ለማምጣት ዋናው ግቡ ነው ይላሉ። ነገር ግን አንድ ቡድን ወይም ግለሰብ የሚከተለውን ርዕዮተዓለም /አይዲዮሎጂ/፡ እርሱ ነኝ ወይም አይደለሁም ባለው የሚወሰንና የሚረጋ ሳይሆን፣ በአድራጎቱ የሚገለጽ ስለሆነ ‘ኢትዮጵያ ትቅደም’ ሲል ደርጉ ምን አይነት ርዕዮተዓለም እንዳለው ለመመርመር እንሞክራለን።

ይህንን ለመመልከት ደርጉ ከተፈጠረ ጀምሮ ለሕዝብ ያሰማቸውን መግለጫዎች፤ ያስፋፋቸውን ዘይቤዎችና መዝሙሮች፤ በቴሌቪዥን እየተዘጋጁ የምናያቸውን ትያትሮች፤ በራዲዮና በጋዜጣ የሚወጡትን ግጥሞች፣ ወዘተ መመርመር ያስፈልጋል። ይህንን ስናደርግ በመጀመሪያ የምናየው የደርጉ አፈቀላጤዎች /እፍኝ የማይሞሉ/ ኢትዮጵያን የሚያዩዋት 25 ሚሊዮን ልጆች እንዳሏት ችግረኛ እናት ነው። እነዚህ ልጆችዋ፣ አንዱ ጥቁር አንዱ ጠይም፣ አንዱ ቀይ፣ አንዱ ከበርቴ፣ አንዱ ድሃ /የእናት ሆድ ዥጉርጉር፡ እንደሚባለው/ ሆነው በወንድማማችነት ለዘላለም ሊኖሩ የሚችሉ ሲሆን፤ አንዳንዶቹ ድርጉ እንዳለው ‘ሰብአዊ ርህራሄና ብሔራዊ ሰሜት የሌላቸው የግል ጥቅም አጋባሾች ጨቋኞች’ የሆኑና ሌሎቹን ያራቁቷቸዋል። ባለጌዎቹ ልጆች ከየዋሆቹ ጋር አብረው የተከናነቡትን ጋቢ ይገፏቸዋል። እናንተ አስተዳዳሪ ሁኑ ብላ እናት ኢትዮጵያ ብትሾማቸው፤ እነኝህ ‘የገዥ ቡድንና አጫፋሪዎቻቸው’ በወሳሰቡት ምስቅልቅል አስተዳደር ስር ሌሎቻችን ተረግጠን ስንማቅቅና ስናለቅስ ብዙ የቀን ጨለማ ዘመን ገፍተናል። እኛም ደርጉ ‘የዋህ ሕዝብ’ እያለ የሚጠራን ሲቪል የሆነው ልጆች፤ እናታችን ‘3000 ዓመት አርግዛ ስድስት ወር አምጣ ደርጉን እስክትወልድ’ ድረስ የዋህ ስለሆንን ዝም ብለን ተገዝተን ነበር። አሁን ግን ‘ጀግናውና ብልሁ’ ወንድማችን አቶ ደርጉ ስለደረሰ፣ እኛንም እናታችንንም በቴሌቭዥን ትርኢት እንደታየው እፍኝ የማይሞሉትን ጨቋኝ ወንድሞቻችንን 4ኛ ክፍል ጦር አሥሮ፡ የታሰርንበት የረሃብና የድንቁርና ሰንሰለት ፈትቶ ወታደር ሆስፒታል አስገብቶ ‘አንድነትን፣ ለሥራ ትጉህነትንና መፈቃቀርን’ በመርፌ እየሰጠን በመሻር ላይ እንገኛለን።

እንግዲህ ለደርጉ በኢትዮጵያውያን መካካል ያለው ልዩነት የየዋህና የክፉ፣ የሞኝና የብልህ፣ የሥራ ወዳድና የአልማጭ፣ ወዘተ… ብቻ ነው። ደርጉም ዋና ጠላት አድርጎ የሚያየው የቀድሞውን አስተዳዳሪዎች ብቻ ነው። ስለዚህም ነው ደጋግሞ ኃይለሥላሴንና ሚኒስትሮቻቸውን ‘የሕዝቡ በደል ምንጭ’ ናቸው የሚላቸው። ስለዚህ ነው እነርሱን ካሰረ በኋላ ‘ያለ ምንም ደም መፍሰስ ለውጥ አመጣለሁ’ የሚለው። ይህ መቼም አህያ ልትሸከመው የማትችለው ትልቅ ስህተት ነው። ሕዝብ የሚከፋፈለው በመደብ መሆኑ በህብረተሰብ ሳይንስ የተረጋገጠ ሲሆን፡ በኢትዮጵያም ህብረተሰብ ውስጥ መደቦች መኖራቸው የሚያጠራጥር አይደለም። እነዚህም በአንድ በኩል የታላላቅ ባለመሬቶች /ፈውዳሎች/ መደብና የኢምፔሪያሊዝም አቀባባይ ከበርቴ መደብ፤ በሌላ በኩል የንዑስ ከበርቴ /አነስተኛ ነጋዴ፣ አስተማሪ፣ የመንግሥት ዝቅተኛ ሠራተኛ፣ ምሁራን፣ ዝቅተኛ መኮንኖች/ መደብ፣ የሠራተኛ መደብ፣ የጢሰኛና ደሃ ገበሬ መደብ፣ ወዘተ… ናቸው። እንግዲህ የደርጉ አስተሳሰብ የመደቦችን መኖር ሰለሚክድ የአንዳንዶቹን መደቦች መኖር አልፎ አልፎ ለማመን ቢገደድም በመደቦች መካካል ዝንተዓለም የሆነ ትግል መኖሩን ይክዳል። ስለዚህም በሰላም ያለ ‘ምንም ደም ለውጥ ማድረግ ይቻላል’ ይላል።  ለምሳሌ ስለመሬት ይዞታ፤ ጢሰኛንና ባለ መሬትን ሁለቱንም አስደስቶ መሰረታዊ ለውጥ ለማድረግ የሚቻል ያስመስላል። እንዲሁም በጥገኛው ከበርቴና በወዝአደሩ መካከል ያለውን ቅራኔ ዘንግቶ ‘ሥሩ፣ በርቱ፣ ሀገር ለመገንባት’ ይላል። ‘የልማትና የዕውቀት ዘመቻ’ የተባለውን ዝግጅትም የሚመለከተው ኢትዮጵያዊያንን እንዲሁ መደብ የለሽ በማድረግና ችግር የሃብት አፍሪ መደቦች መመዝበር ሳይሆን ‘የድንቁርናና የስንፍና’ አድርጎ ነው።

ከዚሁ አስተሳሰብ የሚቃረብ የዚሁ የመደቦችን መዘንጋት የሚመስል ሌላ በደርጉ የሚሰነዝር አሳብ አለ። ይኸውም ስለ ‘ጎሣና ሀይማኖት’ ያለው አስተሳሰብ ነው። የወደቁት ገዢዎች ሕዝቡን በልዩ ልዩ ተንኮልና ዘዴ በሀይማኖት በጎሣና ዘለቄታ በማይኖረው ጊዜያዊ ጥቅም ከፋፍለውታል፤ ለደርጉ ሃይማኖቶችና ብሄሮች በፈላጭ ቆራጩ ኃይለሥላሴ በዘፈቀደ የተፈጠሩ ነገሮች ናቸው። ኃይለሥላሴ ከወደቀ ብሔሮች አንድ ሆነው ይኖራሉ። የደርጉ አፈቀላጤ፣ ጀ. አማን፣ ይህንን አስተሳሰብ በኤርትራ ሲሰብክ ሰንብቷል። እርግጥ አድሃሪው አገዛዝ ብሔሮች ይበልጥ እንዲራራቁ አድርጓል። ነገር ግን ለብሔሮች ጉዳይ መፍትሄ ሊገኝ የሚቻለው፤ በቅድሚያ ብሔሮች መኖራቸው ታምኖ፣ እያንዳንዱ ብሄር የራሱን እድል በገዛ ራሱ የመወሰን መብቱ ሲታወቅና ሲከበር፤ ከዚያም በኋላ የእያንዳንዳቸው ፈቃድ በእኩልነት ታይቶ፡ እርስ በርስ የሚያጋጩአቸው የገዢው ብሔር ጨቋኝ መደቦችና የተጨቋኝ ብሔሮች ባላባቶችና ጥገኛ ከበርቴዎች ተወግደው፣ የልዩ ልዩ ብሄሮች ተበዝባዥ መደቦች በፈቃዳቸው አንድነታቸውን ሲገነቡ ነው። ይህንን ዕውነት የማያምን ደርግ የብሔሮችን ህልውና የማይገነዘብ ደርግ፣ ለዚህ ችግር መፍትሄ ሊሰጥ እንደማይችል የታወቀ ነው።

ሌላ ግዙፍ የሚታይ ነገር የደርጉ ስለታሪክ ያለው የተምታታ እምነት ነው። ተደጋግሞ እንደሚሰማው ለደርጉ ‘የኢትዮጵያ ታሪክ የ3000 ዓመት ጨለማ’ ነው። በዚህ የጨለማ ዘመን አንዳንድ ምርጥ ‘ኢትዮጵያውያን ሀገሪቱን ለማሻሻል’ ሞክረው፣ ሁሉም የተማሩትና የሠለጠኑት ምርጥ የደርጉ አባሎችና አጫፋሪዎቻቸው ከ3 ወራት በፊት ብቅ እስከአሉ ድረስ ከሽፎባቸዋል። የደርጉ ፕሮፓጋንዳ የድሮዎቹን ‘ምርጦች’ ሁኔታው ያስመረራቸውና ያንገፈገፋቸው ጥቂት ኢትዮጲያውያን ሲላቸው ስለዛሬዎቹ ደግሞ “… ጥበብና ችሎታ ባላቸው፣ በራሳቸው በሚተማመኑ ወታደራዊ ሊቃውንት ወጣቶች ተዘጋጅቶልሃል” ይለናል። የባርነትን ሥርዓት የተቋቋሙትና ያፈረሱት አክሱማውያንና የዛጉዌ ለፍቶአደሮች፣ የፊውዳልን ሥርዓት ለብዙ ዘመናት የታገሉት የሃረር፣ የከፋ፣ የወላሞ፣ ወዘተ… ገበሬዎችና ዘላኖች፣ /ኢምፔሪያሊዝምን ሲቋቋሙ ያለቁት የኤርትራና የትግራይ፣ የኡጋዴን፣ የሸዋ፣ የቤጌምድር ሕዝቦች/፣ የጎሣን ትምክህት የሃይማኖትን ጭቆና የተቋቋሙት ኦሮሞዎች፣ ሱማሌዎች፣ ደራሳዎች፣ ወዘተ… ለደርጉ ሰምየለሽ እንደመሆናቸው፤ በሬዲዮና በጋዜጣ በሚጽፈው አዲስ ምዕራፍ ላይ ቦታ የላቸውም። ይህ ምርጣዊነት /ኤሊቲዝም/ ከላይ ከጠቀስነው መደብ የለሽ ርዕዮተዓለም የሠረፀ ነው። የኢትዮጵያ ታሪክ የነገሥታት /ዘርዓ ያዕቆብ፣ ቴዎድሮስ፣ ሚኒልክ/ የመኳንንት /አሉላ፣ ሀብተ ጊዮርጊስ፣ ወዘተ…/ ነው ከተባለ፤ የታሪክን ምእራፎች የሚጽፉት አንዳንድ ጀግኖች ምርጥ ወታደሮች ወይንም ምሁራን ናቸው ከተባለ፤ የታሪክ ፈጣሪ ሕዝብ ነው የሚለውን የተራማጆች እምነት መቃረኑ ግልጽ ነው። ከዚህም ጋር የሚያያይዘውን ፀረዲሞክራሲ የሆነው ሌላ እምነት፤ ሕዝቡ አልበሰለም፣ ሕዝቡ ስላልተማረ የሚበጀውን አያውቅም። ስለዚህም ሰብአዊ መብትና ነፃነት አይገባውም። የፖሊቲካ ማህበር ወይም ፓርቲ አያስፈልገውም፤ አትሰብሰቡ አትደራጁ የሚለው ሰሞኑኑን የሚለፈፈው የማስፈራሪያ ፕሮፓጋንዳው ነው። ሕዝቡ ተመልካች፣ ደርጉ ተዋናይ የሆነበት የዛሬው ቲያትር የመነጨው ከዚህ ከፀረሕዝብና ፀረዲሞክራሲ ከሆነው ምርጣዊነት አስተሳሰብ ነው። አንዳንድ ምሁራን በአማካሪነት እንዲገቡ ይደረጋል የሚለው ዓዋጅ ምሁራኑ ማንንም የተደራጀ ቡድን እንዳይወክሉ ለማድረግና ድርጅት ራሱ አስፈላጊ አለመሆኑን ለማሳመን የታሰበ ነው። ይህን አስተሳሰብ የሚከተሉት የደርጉ ‘ምርጥ አባሎች’ ሲናገሩ ደርጉ ውሰጥ ብዙ ያልተማሩ ዲግሪ የሌላቸው አባሎች ስለአሉ አላሠራ አሉን፣ ደምበኛ /ጁንታ/ የምርጥ መኮንኖች ቡድን ማቋቋም አለብን ሲሉ ይሰማሉ። እንግዲህ ዲሞክራሲውን በጦሩም አባሎች መካከል ብዙ የማይፈቅዱ ናቸው ማለት ነው።

ምናልባት አንዳንድ አንባቢዎች፤ ሰዎች በመደቦች ትብብር ቢያምኑም ምርጠኛም ቢሆኑ ‘ኢትዮጵያ ትቅደም’ ስላሉ ብሄረኛ /ናሽናሊስት/ ርዕዮተ ዓለም አላቸውና አምፔሪያሊስቶችን ይቋቋማሉ ብለው ያምኑ ይሆናል። ነገር ግን ታሪክ እንደሚያሳየን ኢምፔሪያሊስቶች ጭቆናቸውንና ምዝበራቸውን የሚያካሂዱት በራሳቸው ዜጎች ወይም በሌሎች በባዕድ ግለሰቦች ሳይሆን በአገሪቷ ዜጎች ‘በወንድሞቻችን’ አማካይነት በተለይ የተወናበደ ግዑዝ ዓላማ ይዘው በሚነሱ ምርጥ መኮንኖችና አቀባባይ ከበርቴዎች መሆኑን እናውቃለን።

በአጠቃላይ ደርጉ ‘ኢትዮጵያ ትቅደም’ ሲል እስካሁን የታሰረውን እግሯን ሳይፈታላት ከኋላ በመገፍተር ብቻ ለማስሮጥ የሚሞክር ይመስላል። የኢትዮጵያን መቅደም የሚወድ ሲጨቆንና ሲበዘበዝ የኖረው ድሃው ሕዝብ ነው። ሌላውማ ለማን ብሎ፤ ለሰፊው ሕዝብ ኢትዮጵያ ልትቀድምለት የምትችለው ባላባታዊው አገዛዝ ከአናቱ መቀንጠብ ብቻ ሳይሆን፡ ከሥሩ ተመንግሎ ሲወድቅ ነው። ሀቀኛ ፀረኢምፔሪያሊስት አቋም ተወስዶ የጅአዙር ቅኝ ግዛት መሆኑ ተወግዶ ነፃ ብሄራዊ ኢኮኖሚ መገንባት ሲጀመር ብቻ ነው። ኢትዮጵያ በምርጦች አትቀድምም። በሰፊው ሕዝብ እንጂ።

ስለዚህ ‘ኢትዮጵያ ትቅደም’ በማለት ደርጉ /ጥቂት ምርጦች/ ጆሮአችንን የሚበጥስበት ሕብረተሰባዊ ፍልስፍና ወይም ረዕዮተዓለም /አይዲዮሎጂ/ በራሱ ትርጉም የሌለው፤ ቢኖረውም የተድበሰበሰ ወይም የተወናበደ ነው።